shayesteh

ديدگان تو در قاب اندوه

سرد و خاموش

خفته بودند

زودتر از تو ناگفته ها را

با زبان نگه گفته بودند

 

از من و هرچه در من نهان بود

می رميدی

می رهيدی

                                                ******

احساس می کنی  که دريغ است

با درد خود اگر بستيزی

می بويی آن شکوفه ی غم را

تا شعر تازه ای بنويسی

/ 1 نظر / 2 بازدید
سايه

---سلام سلام--- چه شعر آشنايی! ، از کی بود؟---